Driedaagse bivak op de Hauts plateaux du Vercors

Wij hebben ervoor gekozen om met een tent in onze rugzak op pad te gaan, en in het natuurgebied te bivakkeren. Tussen 17.00-09.00 uur is dit vrij toegestaan. Op onze wandelkaart hebben we gekeken waar waterbronnen zijn, en volgens het Office de Tourisme is er, als wij de route lopen (juli) nog voldoende water in de bronnen. Informeer hier altijd even naar voordat je op pad gaat!

Dag 1

Onze wandeling start tussen de bomen van het Montagne de Beure en leidt ons vervolgens over de pistes van het skigebied Col de Rousset. Daarna laten we de bewoonde wereld echt achter ons. Na enkele uren wandelen bereiken we de cabane van Pré Peyret. Onze tocht voert verder over de Plaine de la Queyrie (ook wel Plaine de la Cléry), waar we een bijzondere plek passeren, een oude Romeinse steengroeve. Tegen een uur of zes bereiken we het plekje dat we op de kaart gemarkeerd hadden als mogelijke bivakplek, bovenaan de Rocher du Prayet. Het uitzicht is hier fenomenaal.

Dag 2

Na de tent te hebben ingepakt is het tijd voor het volgende onderdeel van de wandeltocht, de beklimming van de Grand Veymont. Vanaf hier is het nog zo’n vierhonderd meter stijgen, en dat begint vrijwel meteen. Onder het toeziend oog van een kudde steenbokjes laten we het feeërieke groene landschap van het plateau achter ons en treden we een rotsachtige wereld binnen. Het uitzicht neemt toe, met elke meter stijgen. Na een kleine twee uur klimmen staan we bovenop de top. Onder ons de iconische Mont Aiguille, helemaal in het noordoosten de witte top van de Mont Blanc. En daar tussen de hoogste toppen van de Écrins, en voor ons het dal van Grenoble naar Gap, waar de Route Napoléon doorheen loopt.

Veel te snel moeten we alweer verder, op weg naar de volgende bivakplek. Die hebben we bedacht ongeveer halverwege op het plateau, in een bosrijk gebied. We dalen noordwaarts, steil af over de bergrug en zien voor ons de onmetelijke rij rotskliffen liggen waar de Vercors zo bekend om staat. Wanneer we op de Plaine de la Chau aankomen gaan we snel op weg naar de bron die op de kaart staat gemarkeerd. De waterflessen worden bijgevuld, en na een uurtje lopen bereiken we een fijn plekje aan de rand van een open vlakte tussen de bomen. Hier slaan we onze tent op.

Dag 3

De laatste dag van onze wandeling over de hoogvlakte van de Vercors lopen we via het bos terug naar het dal aan de westkant van het plateau. Hoewel de wandeling qua uitzicht een stuk minder spectaculair is dan gisteren en eergisteren, kijken we toch onze ogen uit. Onderweg zien we namelijk de rijkdom van de natuur voor ons: prachtige paletten aan bloemen en planten, inclusief honderden kleurrijke vlinders die van bloem naar bloem vliegen. Ook liefhebbers van de Franse flora kunnen in de Vercors hun hart ophalen. We lopen een paar keer verkeerd, er zijn veel paadjes en niet alle afslagen staan duidelijk aangegeven. Het maakt qua afstand niet zo heel veel uit, maar als je je graag aan je oorspronkelijke route wil houden, moet je goed opletten. Wij lopen nu een tijdlang over een smal autoweggetje, terwijl we ook over wandelpaden hadden kunnen lopen. Halverwege de middag, na een vrij lange en lastige afdaling over een steenhelling, komen we uiteindelijk bij de auto aan.